Türkiye, üzerine giydirilmek istenen diktatörlük gömleğine sığmaz. Türkiye halkı zorbalığı, despotluğu eninde sonunda yenecektir. “Orada zâlim bir despot var ve farklı düşünenleri zorla susturuyor.” Dışarıdan ülkemize bakan biri muhtemelen böyle
Türkiye Gazeteciler Sendikası’nın (TGS) 3 Mayıs Dünya Basın Özgürlüğü Günü raporu açıklandı. Polis müdahalesini görüntüleyenlerin engellenmesini öngören İçişleri Bakanlığı genelgesi tartışılırken, haberciliğe yönelen saldırı ve ihlâller de bu raporda sıralanıyor.
Avrupa Konseyi’nin oluşturduğu uzman kurulun, kıtada basın özgürlüğü konulu yeni raporu yayımlandı. Türkiye’deki yetkililerin eleştirel haberciliği engellemeye çalıştığı, bu nedenle gazetecilere yönelik “adli tacizin” ağırlaşarak sürdüğü raporda vurgulandı. Ankara’ya, “bağımsız
Gazeteciler Cemiyeti’nin M4D Projesi’nde yılın ilk üç ayını kapsayan “Medya İzleme Raporu” yayımlandı. Rapora göre Ocak-Şubat-Mart 2021’de Türkiye’de 40 gazeteci saldırıya uğradı. 220 gazeteci hâkim karşısına çıktı, 24 gözaltı ve
97 ülkede yapılan bir bilimsel araştırmanın sonuçlarına göre bir ülkedeki basın özgürlüğü ihlalleri arttığında, o ülkenin ekonomisi de geriliyor. Hukukun üstünlüğünü koruyan kurumlarıyla basın özgürlüğüne sahip çıkan ülkeler ise daha
Hürriyet gazetesinde 27 yıl çalışan, son dokuz yılında okur temsilciliği yapan Faruk Bildirici ile “Medyanın Ombudsmanı, Saray’ın Medyası” adlı yeni kitabını konuştuk. “Orada yazmadığım bir şeyi söylemeliyim” diyen Bildirici, 1990’larda
İktidar ve menfaat rüzgârları o gün nereden esiyorsa yalanları ona göre değişir. Turkuaz gazeteciler duruma anında uyum sağlayıp ağız değiştirir. Bazen talimat gecikir. Gelişmeleri kaçıran “gazeteciler” de ofsayta düşüverir. Bu
Yaşam hakkından sonra en önemli hak olan düşünce, ifade, gerçeğe ulaşma ve onu paylaşma hakkı gevşemeye gelmez. Hak ve özgürlükler toplumların, bir nevi Sisifos başkaldırısıdır. Sonu yoktur; rahatı, bıkması, vazgeçmesi
Bir katilin cinayet tanıklarını düşman sayması gibi, yozlaşmış iktidar da gazeteciyi düşman kabul eder. Türkiye’de gazeteci, kamuoyu ile etkileşim kurabiliyor. Kanaat oluşturabiliyor. Bu da onu hem bir güç, hem de
Gece nöbetçiliğine “gazeteciliğin karanlık yüzü” diyorum. Birtakım dolambaçlı işlerden bahsettiğim sanılmasın. Bilinmediği için “karanlık…” Gazetecilikte böyle bir çalışma şekli olduğu devamlı olarak atlanıyor; çünkü bugüne kadar mesleğin bu yönünden bahseden
Türkiye, üzerine giydirilmek istenen diktatörlük gömleğine sığmaz. Türkiye halkı zorbalığı, despotluğu eninde sonunda yenecektir. “Orada zâlim bir despot var ve farklı düşünenleri zorla susturuyor.” Dışarıdan ülkemize bakan biri muhtemelen böyle
Türkiye Gazeteciler Sendikası’nın (TGS) 3 Mayıs Dünya Basın Özgürlüğü Günü raporu açıklandı. Polis müdahalesini görüntüleyenlerin engellenmesini öngören İçişleri Bakanlığı genelgesi tartışılırken, haberciliğe yönelen saldırı ve ihlâller de bu raporda sıralanıyor.
Avrupa Konseyi’nin oluşturduğu uzman kurulun, kıtada basın özgürlüğü konulu yeni raporu yayımlandı. Türkiye’deki yetkililerin eleştirel haberciliği engellemeye çalıştığı, bu nedenle gazetecilere yönelik “adli tacizin” ağırlaşarak sürdüğü raporda vurgulandı. Ankara’ya, “bağımsız
Gazeteciler Cemiyeti’nin M4D Projesi’nde yılın ilk üç ayını kapsayan “Medya İzleme Raporu” yayımlandı. Rapora göre Ocak-Şubat-Mart 2021’de Türkiye’de 40 gazeteci saldırıya uğradı. 220 gazeteci hâkim karşısına çıktı, 24 gözaltı ve
97 ülkede yapılan bir bilimsel araştırmanın sonuçlarına göre bir ülkedeki basın özgürlüğü ihlalleri arttığında, o ülkenin ekonomisi de geriliyor. Hukukun üstünlüğünü koruyan kurumlarıyla basın özgürlüğüne sahip çıkan ülkeler ise daha
Hürriyet gazetesinde 27 yıl çalışan, son dokuz yılında okur temsilciliği yapan Faruk Bildirici ile “Medyanın Ombudsmanı, Saray’ın Medyası” adlı yeni kitabını konuştuk. “Orada yazmadığım bir şeyi söylemeliyim” diyen Bildirici, 1990’larda
İktidar ve menfaat rüzgârları o gün nereden esiyorsa yalanları ona göre değişir. Turkuaz gazeteciler duruma anında uyum sağlayıp ağız değiştirir. Bazen talimat gecikir. Gelişmeleri kaçıran “gazeteciler” de ofsayta düşüverir. Bu
Yaşam hakkından sonra en önemli hak olan düşünce, ifade, gerçeğe ulaşma ve onu paylaşma hakkı gevşemeye gelmez. Hak ve özgürlükler toplumların, bir nevi Sisifos başkaldırısıdır. Sonu yoktur; rahatı, bıkması, vazgeçmesi
Bir katilin cinayet tanıklarını düşman sayması gibi, yozlaşmış iktidar da gazeteciyi düşman kabul eder. Türkiye’de gazeteci, kamuoyu ile etkileşim kurabiliyor. Kanaat oluşturabiliyor. Bu da onu hem bir güç, hem de
Gece nöbetçiliğine “gazeteciliğin karanlık yüzü” diyorum. Birtakım dolambaçlı işlerden bahsettiğim sanılmasın. Bilinmediği için “karanlık…” Gazetecilikte böyle bir çalışma şekli olduğu devamlı olarak atlanıyor; çünkü bugüne kadar mesleğin bu yönünden bahseden
